Strych & Magda Burda - Do łezki łezka

Autobusy zapłakane deszczem wożą ludzi od siebie do siebie, po błyszczącym mokrym asfalcie, jak po czarnym gwiaździstym niebie Od tygodnia leje w tym mieście, ścieka wilgoć po sercu i palcie, z autobusu spłakanego deszczem liczę gwiazdy na mokrym asfalcie. Do łezki łezka, aż będę niebieska w smutnym kolorze blue, jak chłodny jedwab, w kolorze nieba, zaśpiewam kolor blue. Autobusy zapłakane deszczem jak ogromne polarne foki, przeszukują w deszczu swe miejsce wydmuchując pary obłoki. Po zmęczonych grzbietach ich dreszczem przelatują neonów błyski, autobusy zapłakane deszczem mają takie sympatyczne pyski. Do łezki łezka aż będę niebieska w smutnym kolorze blue, jak chłodny jedwab, w kolorze nieba, zaśpiewam kolor blue. (x2) A gdy padać przestanie w tym mieście, gdzie się z swoim smutkiem pomieszczę, autobusem zapłakanym deszczem tam pojadę, gdzie pada wiecznie. Do łezki łezka aż będę niebieska w smutnym kolorze blue.(x4)