Daniel Dobraszkiewicz - Gdy Gram

To ja człowiek-ptak dostrajam dźwięki
Dla ludzi wpiętych w tło, odbitych w szkle
To ja muzyk snów dotykiem ręki
Odrzucam wszystko to co w nich złe

Ref.:
Gdy gram, sam jestem sercem serc
Na życie i na śmierć, moje życie
Gdy gram, rozbijam światłem mrok
I mijam gorszy rok jakby lżej

To ja gwiezdny pył zamieniam w domy
W ulice, które tną śródmiejski zgiełk
To ja muzyk snów nie pytam o nic
Co przechodzą na drugi brzeg

Ref.:
Gdy gram, sam jestem sercem serc
Na życie i na śmierć, moje życie
Gdy gram, rozbijam światłem mrok
I mijam gorszy rok jakby lżej

To ja jestem dniem i jestem nocą
Radością zwycięstw i goryczą klęsk
To ja muzyk snów pragnący objąć
Tych, których nie stać na luksus łez

Ref.:
Gdy gram, sam jestem sercem serc
Na życie i na śmierć, moje życie
Gdy gram, rozbijam światłem mrok
I mijam gorszy rok jakby lżej

To ja trudzę się, buduję wiarę
Z tych dźwięków, których już tak mało w nas
To ja, muzyk snów, Don Kichot marzeń
Walczący choćby o łaski dość

Ref.:
Gdy gram, sam jestem sercem serc
Na życie i na śmierć, moje życie
Gdy gram, rozbijam światłem mrok
I mijam gorszy rok jakby lżej

Gdy gram