Robert Klatt, znany z zespołu disco polo Classic, nie zawsze mógł pozwolić sobie na życie z muzyki. Jego droga do sukcesu była wyboista i wymagała wielu poświęceń. Przed założeniem Classic, grał w mniej znanej grupie, która nie osiągnęła sukcesu. Wyznanie Klatta w rozmowie z "Super Expressem" rzuca światło na trudności, jakie musiał pokonać na swojej drodze: "To była ciężka praca przy innych rzeczach, żeby starczyło na pierwszy syntezator". Handel zniczami, arbuzami, jajkami, a nawet kosmetykami - to tylko niektóre z zajęć, które pozwoliły mu gromadzić środki na rozwój muzycznej pasji.
Classic – przełom w karierze
Założenie Classic było przełomowym momentem w karierze Klatta. Zespół szybko zdobył rozpoznawalność dzięki hitom takim jak "Jolka, Jolka", "Chciałbym Ci powiedzieć" czy "To nie przyjaźń, tylko miłość". Dziś Classic jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów na scenie disco polo, a jego muzyka jest obecna na największych imprezach masowych, transmitowanych nawet przez takie stacje jak Polsat czy Telewizja Polska.
Robert Klatt to nie tylko muzyk, ale także właściciel agencji World Media, organizującej imprezy masowe. Dzięki temu posiada kolejne źródło dochodu, co pozwala mu na komfortowe życie wyłącznie z muzyki. Jego partner z zespołu, Mariusz Winnicki, również wykazuje się różnorodnością talentów. Winnicki, jak przyznał w wywiadzie dla "Super Expressu", mógłby być fryzjerem czy kierowcą, co świadczy o jego wszechstronności.
Poza disco polo – inne muzyczne pasje
Ciekawostką jest to, że obaj muzycy nie ograniczają się tylko do disco polo. Klatt interesuje się także poezją śpiewaną i organizuje wieczory z tego typu muzyką, pełne romantycznych piosenek. To pokazuje, że pasja do muzyki ma dla nich wiele oblicz i że są otwarci na różne jej formy. Historia Roberta Klatta i Mariusza Winnickiego to przykład na to, jak różnorodność talentów, ciężka praca i determinacja mogą prowadzić do sukcesu. Ich droga od skromnych początków do statusu gwiazd disco polo jest inspirująca i pokazuje, że marzenia są w zasięgu ręki, nawet jeśli droga do nich jest wyboista.
