PAWEŁ GOŁECKI - WSPOMNIJ SWÓJ DOM

Za szarym morzem przeżytych lat
jest mój szczęśliwy dzieciństwa świat.
Mały drewniany dom wśród starych drzew
i szmer strumyka, i ptaków śpiew.
Skrzypiąca studnia i mroczna sień,
i świeżym chlebem pachnący dzień.
Pod oknem róży kwitł czerwony kwiat
- mego dzieciństwa szczęśliwy świat.
Wspomnij swój dom, rodzinny dom,
pozwól powrócić szczęśliwym dniom,
przez morze czasu, przez ocean lat,
popłyń myślami w dzieciństwa świat.
Wspomnij ten dom...
pozwól powrócić szczęśliwym dniom.
Ten wiatr co wieje od górskich łąk
i czuły dotyk matczynych rąk,
do dziś w pamięci mej iskrą się tli
mego dzieciństwa beztroskich dni
Wspomnij swój dom, rodzinny dom,
pozwól powrócić szczęśliwym dniom,
przez morze czasu, przez ocen lat,
popłyń myślami w dzieciństwa świat.
Wspomnij ten dom...
pozwól powrócić szczęśliwym dniom.
Wspomnij swój dom, rodzinny dom,
pozwól powrócić szczęśliwym dniom,
przez morze czasu, przez ocen lat,
popłyń myślami w dzieciństwa świat.