Defis - To złamane serce

Ile jeszcze doświadczymy kłamstw
Tego nie wie żadne z nas, o nie
Gdy zapytasz mnie, nie odpowiem Ci, o nie
Ile jeszcze przeżyjemy nadziei burz
Ile jeszcze przepłyniemy smutku mórz
Ile zwiędnie róż?
Odpowiedzi nie znam, no cóż

To złamane serce
Nie pokocha już nigdy więcej
To złamane serce
Jest jak samotny ptak na niebie
Jest same i nie wie
Co się dzisiaj z nim dzieje, bo nie wie
To złamane serce
Nie pokocha już nigdy więcej
Nie pokocha już nigdy więcej

Twoje marzenia, oczu spojrzenia
Ust westchnienia, chwile uniesienia
Ono nie zapomni nigdy Twojego pięknego imienia
Ile smutku da Ci jeszcze ten świat?
A ile radości zwykłej róży kwiat
Serce wszystko przyjmuje, w zamian nic nie oczekuje

To złamane serce
Nie pokocha już nigdy więcej
To złamane serce
Jest jak samotny ptak na niebie
Jest same i nie wie
Co się dzisiaj z nim dzieje, bo nie wie
To złamane serce
Nie pokocha już nigdy więcej
Nie pokocha już nigdy więcej

Nie pokocha już nigdy, nie, nie, nie, nie (...)
Nie pokocha już nigdy, już nie